برای اطلاعات بیشتر به سایت رسمی چاپخانه نقش هنر مراجعه فرمایید

اندازه استاندارد کاغذ

ابعاد کاغذ

چاپ سیلک‌اسکرین، چاپ اسکرین یا سری‌گرافی، اسلوبی كه بر روش تكثیر با استِنسیل مبتنی است. در این اسلوب از پارچه توری ظریف (اغلب ابریشم)، چون سطح تكیه‌گاهی برای ورقه استنسیل استفاده می‌شود. ورقه استنسیل را روی پارچه - كه بر روی كلافی (چهارچوب) محكم شده - می‌چسبانند. مركب غلیظ را با ابزاری تیغه مانند (اسكویی‌جی) بر سطح استنسیل می‌گسترانند، كه از بخش‌های نفوذپذیر توری به سطح دیگری در زیر كلاف می‌رسد. بدین ترتیب، نقش مورد نظر را می‌توان با رنگ‌های مختلف بر روی سطوح مستوی یا غیر مستوی چاپ كرد. تصویر چاپ شده با این اسلوب اغلب دارای لبه‌های تیز است، گویی كاغذی رنگی را بریده و چسبانده‌ایم. از این خاصیت توسط هنرمندان برای خلق آثار بدیع بكار رفته است. سیلک‌اسکرین و سری‌گراف به اثری اطلاق می‌شود که با این اسلوب تکثیر شده است.

این اسلوب توسط سَمیوئل سیمُن ابداع شد (1907) و نخست موارد استفاده تجاری و تبلیغاتی داشت. امروزه هم بصورت صنعتی و هم بصورت تکثیر هنری بکار می‌رود. در چاپ سیلک‌اسکرین صنعتی این تکنیک بیشتر برای چاپ روی پارچه و البسه، اجسام و بسته‌های پلاستیکی (پلی پروپیلن و پلی اتیلین)، CD و DVD، کاغذ و مقوا، سرامیک، شیشه، چوب، فلز و نظایر آن بکار می‌رود. در چاپ سیلک اسکرین هنری این روش بیشتر برای نوع بیان بصری خاص ناشی از اسلوب آن از سوی هنرمندان جهت تکثیر محدود و شماره‌دار یک اثر هنری بکار گرفته شده و در نهایت همه‌ی نسخه‌ها به امضاء هنرمند می‌رسد.

--Khosro7000 ‏۶ آوریل ۲۰۰۹، ساعت ۱۸:۵۰ (UTC)؛

Stencil:با الگو و نقشه رو انداختن،schablon(شابلون) این واژه در ارتباط نزدیک با واژه Mimeograph به معنی تکثیر کردن و ماشین تکثیر است. و اما Silk Screening که نامی قدیمتر است برای Serigraphy که امروزه متداول می‌باشد.آن نام قدیم تر برای زمانی است که واقعا از ابریشم استفاده می‌کردند.حالا از موادی چون Polyester یا Nylon بهره می‌برند.هر چند Seri که ریشه لاتین دارد یعنی ابریشم. این روش به کار گیری ابریشم 25 سده پیش ازمیلاد در یونان و مصر نیز سابقه داشته است و Samuel Simon در آغاز سده بیستم در منچستر در چاپ آنگونه که نوشته شده است،از آن بهره بردو حتی پس از وی در سنفرانسیسکو John Pilsworth این روش را گسترش داد و به گونه تمام رنگی درآوردو آن screen printing خوانده شد. خمیر مایه اصلی تکنیک Silk Screening که از تکنیک های Graphic Design است از تکنیک عکاسی گرفته شده است. عکاسی و گرافیک با هم ارتباط تنگاتنگی دارند.

  چاپ ديجيتال نوعي چاپ است كه در آن بجاي بهره گيري از دستگاه ها و ماشين آلات دستي و نيمه اتوماتيك افست از دستگاه ها و ماشين آلات ديجيتال و تمام اتوماتيك استفاده مي شود و موجب كاهش بسيار زياد در زمان چاپ و همچنين بالا رفتن كيفيت چاپ مي شود گفتمني است كه در روش چاپ ديجيتال كيفيت بدست آمده به مراتب بالاتر از چاپ افست مي باشد.

1. کمتر بودن اشتباه در چاپ سنگی
2. هزینة کم و سهولت کار با چاپ سنگی
3. استفاده از لوازم و ادوات داخلی (در حالی که چاپخانه‌های سربی نیاز به ابزار و ادوات وارداتی داشتند)
4. رواج خـوشنـویـسی به عـنوان یکی از هنرهای بزرگ ملی ایران و دیگر ممالـک اسـلامی (موردی که بـا رواج چـاپ سـربی در حال از بین رفتن بود و از این رو به چاپ سنگی اهمیت بیشتری داده می‌شد)
5. تأکید بر انتشار کتاب‌های دینی، احادیث، اخبار و ادعیه، و... که با چاپ سنگی بهتر از کار در می‌آمد

به‌طور کلی در یک کارگاه چاپ سنگی معمولاً دو دسته افراد که تعداد آن‌ها به ۱۸ نفر می‌رسید کار می‌کردند:

• افرادی که تهیة مطالب، کشیدن تصاویر و آماده کردن سنگ چاپ را به عهده داشتند، شامل: خطاطان، نقاشان، تهذیب‌کاران، سنگ تراش‌ها و تیزاب کاران

• افرادی که در فرایند چاپ به فعالیت می‌پرداختند، مانند استاد چاپ، مرکب زن، کاغذ گذار، چرم گذار, غلتک‌کش، کاغذ بردار، لایی‌گذار، و تعمیرکار.

علاوه بر نویسندگان، نقاشان، خطاطان و تذهیب کاران، افراد دیگری در امر چاپ دخیل بودند؛ مانند:

1. چاپخانه دار
2. سفارش‌دهندة کتاب
3. ناشر (اهتمام کننده)
4. بانی چاپ (به سرمایة...)
5. مصحح چاپ
6. مباشر چاپ
7. غلط گیر

 ابتدا مطالب یا تصاویر مورد نظر با مرکب مخصوص روی کاغذهای مشمّع مخصوصی که زرد رنگ بود نوشته می‌شد. بعد به مدت ۲۴ ساعت در داخل آب نگه داشته می‌شد و سپس روی سنگ مخصوص که قبلاً ساییده شده و حرارت گرفته و داغ شده بود برگردانیده می‌شد تا خطوط به روی سنگ انتقال یابند. سپس بر روی سنگ اسید نیتریک ریخته می‌شد تا محل خالی سنگ (یعنی اطراف نوشته‌ها) به اندازه یک میلیمتر حل شود و نوشته‌های روی سنگ به صورت برجسته نمایان گردد.

سپس با غلتک، مرکب بر روی سنگ نقش می‌بست و با فشار یکسان و یکنواخت سنگ بر روی کاغذ، عمل چاپ صورت می‌گرفت. برای آن که در هنگام چاپ، مرکب چاپ اطراف نوشته‌ها و خط‌ها را نگیرد از مخلوطی از آب و اسید و محلول صمغ عربی استفاده می‌شد. استادکار با قلم، جاهای خوب گرفته‌نشده را اصلاح می‌کرد و به آن صمغ می‌زد تا برجسته شود. بعد از محکم کردن سنگ با تسمه بر روی ماشین چاپ، کارگر مرکب زن با یک غلتک، مرکب را آهسته روی لوح می‌مالید. کارگر دیگری به نام کاغذ گذار، ورق را با احتیاط روی سنگ می‌گذاشت. چرم گذار با ورقه‌ای از چرم ضخیم روی کاغذ را می‌پوشاند. این کار سبب می‌شد فشار وارد بر تمام سطوح کاغذ، یکسان باشد. دو نفر غلتک‌کش با حرکت غلتک و با یک فشار عمودی، عمل چاپ را انجام می‌دادند. کاغذ بردار، کاغذ چاپ شده را بر می‌داشت و لایه‌گذار، یک لایه میان ورقه‌های چاپ شده می‌گذاشت تا کاغذهای چاپ شده زودتر خشک شوند.

ماشین قادر بود ساعتی ۲۰۰ برگ چاپ کند و با هر سنگ هفتصد برگ چاپ می‌شد. در پایان، سنگ ساب‌ها سنگی را که یک بار از آن استفاده شده بود، از چاپ در می‌آوردند، آن را گرم می‌کردند و سپس با یک سمباده زبر به اندازة کف دست، آنقدر روی سنگ می‌ساییدند تا نوشته‌ها کاملاً پاک شود. بعد از آن با اسید رقیق، آن را می‌شستند تا برای مرحله بعدی که شامل نوشتن، تیزابکاری و... است آماده باشد.

چاپ سنگی از اروپا به ایران راه یافت و نخستین بار در زمان سلطنت فتحعلی شاه قاجار بود که عباس میرزا نایب‌السلطنه، محمد صالح بن حاج محمد باقر خان شیرازی معروف به میرزا صالح شیرازی را به مسکو فرستاد تا دستگاه چاپ سنگی (تصویر ۱) را با خود به ایران آورد. این شخص دستگاه چاپ سنگی را به تبریز آورد و اولین چاپخانة سنگی را در ایران دایر نمود.

نخستین چاپ سنگی در تبریز، چاپ قرآن در سال ۱۲۵۰ هجری قمری و کتاب زاد المعاد در سال ۱۲۵۱ هجری قمری می‌باشد. در سال ۱۲۵۹ هجری قمری آقای «عبدالعلی» نامی اسباب چاپ سنگی را با خود به تهران آورد و در همان سال کتاب «تاریخ معجم» و پس از آن «پطر کبیر» را به چاپ رسانید. کتاب «حدیقة‌الشیعه» تألیف «مقدس اردبیلی» یکی دیگر از کتب چاپ سنگی است که در سال ۱۲۶۵ هجری قمری در تهران به چاپ رسیده‌است. پس از آن چاپ سنگی در مدت کوتاهی در دیگر شهر‌های ایران رواج یافت، به طوری که به مدت ۵۰ سال، یگانه روش چاپ در ایران محسوب می‌گردید. تا اواخر دورة قاجاریه هر چه در ایران به چاپ می‌رسید چاپ سنگی بود.

چاپ سربی در اوائل ظهور، به علت دشواری در چیدن حروف فارسی و غلط گیری و همچنین دقت و ممارستی که لازمه چاپ سربی بود، چندان رواجی نیافت، در حالی که هزینه نازل و سهولت کار با چاپ سنگی، این روش را در مدت کوتاهی بر چاپ سربی مسلط کرد. در چاپ سنگی نقاشان و خطاطان و خوشنویسان می‌توانند با مرکب، هنر خود را در سرلوح، ترنج اندازی آغاز و انجام کتاب، و همچنین در تصاویر، به حد اعلای نفاست و زیبایی برسانند.

چاپ سنگی اولین بار به وسیله آلمانی‌ها در سال ۱۷۹۶ میلادی اختراع گردید. آلویس زنفلدر (Aloys Senefelder) یک آوازه‌خوان تئاتر آلمانی بود که به علت هزینه‌های سرسام آور چاپ، برای این که بتواند تصنیف‌هایش را به چاپ برساند به طور تصادفی از طریق کاربرد تیزاب بر روی سنگ‌های نرم و مسطح و سبک وزن کنار رود راین، به روش چاپ سنگی دست یافت.

چاپ سنگی نوعی چاپ مسطح بوده که درآن به جای حروف از سنگ مرمر استفاده می‌شده؛ بدین ترتیب که نوشته یا تصویر را به روی سنگ منتقل می‌کردند و با استفاده از روش‌های شیمیایی آن را برجسته می‌نمودند و سپس این تصویر بارها روی کاغذ کپی می‌شده‌است. این نوع چاپ با استفاده از روش مختلط فیزیکی و شیمیایی بر اساس دفع متقابل آب و چربی اختراع شد. ابتدا کتاب‌های چاپی سربی با حروف و وسایل ابتدایی منتشر گردید و سپس به دلیل هزینه بالای آن و پاره‌ای از مسائل، چاپ سنگی مرسوم گردید.

ساده ترين انواع چاپ که پيش از چاپ سربي و اختراع ماشين چاپ معمول بوده ، بدينطريق که نوشته را روي يک پاره سنگ صاف صيقلي برميگرداندند. سپس با وسايل مخصوص از روي آن سنگ هر چند نسخه اي که ميخواستند چاپ ميکردند. [۱]

ماشین چاپ سنگی در شکل و کار تقریباً مشابه ماشین چاپ سربی بوده‌است، جز این که در چاپ سنگی به جای حروف، از سنگ مرمر کنده‌کاری‌شده استفاده می‌شده‌است.

 نشر به روند تولید و توزیع نوشته‌ها یا اطلاعات و یا به مجموعه فعالیت‌هایی که به تولید اطلاعات برای استفاده عموم انجام می‌شود، گفته می‌شود. شخصیت حقیقی یا حقوقی که این امور را برعهده می‌گیرد ناشر است.

نشر شامل مراحل نیازسنجی و بازاریابی، ارزیابی و گزینش منابع اطلاعاتی، سفارش تولید محتوا، عقد قراردادهای مربوطه، آماده سازی فیزیکی محتوا (حروفنگاری، نمونه خوانی، ويرايش، صفحه آرايي، طراحی های مورد نیاز و کنترل نهايي و تهیه نسخه نهایی بدون ایراد است. مرحله بعد تکثیر از نسخه نهایی است که به صورت معمول بر عهده چاپخانه است. نظارت بر عملیات لیتوگرافی، چاپ و صحافی از دیگر مراحل نشر است. در نهایت محصول آماده توزیع می‌شود. سرمایه گذاری مورد نیاز برای کلیه مراحل گفته شده برعهده ناشر است.

بصورت سنتی این واژه فقط به تولید و توزیع کارهای چاپ شده مثل کتاب، مجله، روزنامه و ... اطلاق می‌شود. با ظهور نظام‌های اطلاعات دیجیتال و اینترنت، حوزهٔ انتشارات به منابع الکترونیکی نیز گسترش پیدا کرده است که به آن نشر الکترونیک می گویند. مثال‌های از این دست کتاب‌های الکترونیکی، لوح های چندرسانه ای، وب‌گاهها و وب‌لاگها می‌باشد. توسعه، مالکیت، بازاریابی، تولید – چاپ (و معادلهای الکترونیکی این عمل) و پخش روزنامه ها، مجله ها، کتابها، کارهای ادبی، موسیقی، نرم افزار و دیگر کارهایی که با اطلاعات سر کار دارد همانند رسانه های الکترونیکی می‌باشد.

به نقطه های ریزی که روی فیلم لیتوگرافی یا زینک یا سطح چاپ شده ایجاد می شوند و از تراکم یا شدت آنها، سایه روشن های تصویر شکل می گیرد ترام می گویند.
ترام عنصري تياتي در انواع و اقسام چاپ متسوب مي شود. در واقع هر جا که قصد ثبت تصوير يا نوشته اي را به شکل رنگي يا تن هاي خاکستري داريد، وجود ترام الزامي است. تا همنشيني رنگهاي اصلي CMYK به درستي کار خود را انجام دهند. ترام در واقع کوچکترين جزء يک کار چاپي است، به گونه اي که وجود آن باعث مي شود که يک تصوير رنگي، لطافت و وضوت خود را به خوبي نمايان کند. ترام AM (Ampletude Modulation ) يا ترام متعارف (Conventional Screen ) يک دسته از ترام که معمول بوده و زير بناي چاپ به شيوه هاي مختلف متسوب مي شود. ترام فوق داراي اين خصوصيت است که فاصله مرکز ترام يا نقاط از هم يکي است و در جاهايي از تصاوير که کم رنگ تر ديده مي شود،اندازه ترام تغيير کرده و کوچکتر مي شود. بنابراين در يک تصوير تک رنگ که سايه روشن هايي نيز دارد، فاصله ترامها يا نقاط از هم يکي است و در جاهايي که تصوير تيره يا روشن تر مي شود، اندازه ترام بزرگتر يا کوچکتر مي شود.

شکل ترام: Screen Shape اتتمالا" شکل ترام نکته اي است که کمتر به آن توجه مي شود. طراتان،کار اسکن تصاوير خود را انجام داده و عکس را در طرت خود مي گنجانند. کار نهايي را آماده کرده و به ليتوگرافي تتويل مي دهند. ممکن است فيلم و به دنبال آن زينک مورد نظر را نيز کنترل کنند اما تقريبا" هيچگاه شکل ترام را براي ليتوگرافي مشخص نمي کنند. البته ليتوگرافان ترفه اي، مي دانند که شکل ترام را بر اساس نوع چاپ و نوع کار چگونه انتخاب کنند. اما اين نکته اي است که طراتان و ناظران چاپ نيز بايستي از آن آگاهي داشته باشند. اشکال مختلف ترام با تنوع بسيار، مثلا" دايره،بيضي،مربع،لوزي،لانه زنبوري،فانتزي و ... وجود دارد. اما همه آنها براي هر کار چاپي مناسب نيستند. در کار چاپ افست، معمولا" از ترام مربع استفاده مي شود. چرا که به دلايل بصري، اين ترام واضت تر ديده مي شود و در چاپ افست مناسبترين است. اما ترام بيضي در متدوده Midtone لطافت و ظرافت خاصي به تصوير مي دهد. بنابراين شايد مناسب باشد که براي چاپ تصاوير و چهره و نقاشي هاي ظريف از ترام بيضي استفاده کرد. ترامهاي ديگر معمولا" در چاپ هليوگراور و ... کاربرد دارد. وقتي به ترامهاي چاپ افست روي زينک دقت کنيد متوجه خواهيد شد که در نقاط تيره، ترامها درشت تر شده و در نقاط روشن، ترام ريزتر است. اما در چاپ هليوگراور اندازه ترامها در همه جاي سيلندر هيلو يکي و تاريک و روشني طرت با تغيير در ميزان گودي ترامها ايجاد مي گردد. بنابراين در مي يابيم که شکل ترام در چاپهاي گوناگون، متفاوت است.

زاويه ترام:Screen Angle در چاپ براي اينکه رنگها درست روي هم قرار گرفته و يک کار رنگي را درست نمايش دهند، بايستي ترام گذاري صورت گيرد، اين ترامها بايستي در زواياي مختلفي نسبت به هم قرار گيرند. همانطور که مي دانيد يک کار رنگي با چهار رنگ CMYK در چاپ ساخته مي شود اما چنانچه زاويه ترام هر چهار رنگCMYK يکي باشد،آنچه که ديده مي شود،از زيبايي کاملي برخوردار نيست (1) درست به همين دليل است که زواياي مختلف ترام ايجاد گرديده تا همنشيني رنگهاي CMYK به درستي صورت گرفته و چاپ زيبايي از يک کار به بار بنشيند. قبل از آنکه به زواياي استاندارد رنگهاي CMYK بپردازيم، چند نکته قابل ذکر است. نکته اول اينکه از نظر بصري و بر اساس اعصاب بينايي زاويه 45 درجه کمترين ديد و 90 يا صفر درجه بيشترين زاويه ديد را به ما مي دهد. مثلا" لوزي به دليل اينکه قطرهاي آن زاويه 90 درجه با هم مي سازند نسبت به مربع که قطرهاي آن زاويه 45 درجه مي سازند، بهتر و زودتر ديده مي شود. از طرف ديگر چنانچه اختلاف زاويه دو ترام مختلف کمتر از 30 درجه باشد، تالتي خاص در چاپ پديد مي آيد که به آن پيچازي مي گويند.(2)در اين وضعيت لطافت کار رنگي از بين رفته و پيچش هاي متعددي در کار چاپي ديده مي شود. بنابراين در اينجا بايستي اين دو نکته را مد نظر داشت و بر اساس اين اطلاعات بايد زاويه ترام مناسب را به هر کدام از رنگهاي CMYK اختصاصي داد. بر اساس دانسيته هاي فوق زواياي ترام استاندارد براي چاپ افست و بسياري از انواع ديگر چاپ به صورت C=15 M=75 Y=0 K=45 در نظر گرفته شده است.دقت در زاويه دادن به ترامها تائز اهميت است. رنگ مشکي يا K به دليل اينکه بيشتر از همه رنگها قابل ديدن است در زاويه 45 درجه که کمتر به چشم مي آيد،قرار داده شده و رنگ زرد که کم رنگ ترين رنگ CMYK است در زاويه صفر يا 90 درجه که بيشتر به چشم مي آيد،قرار داده شده است. اين نوع زاويه ترام باعث مي گردد که مسئله تداقل اختلاف زاويه دو ترام CMYK که 30 درجه است رعايت شده باشد. تنها رنگ زرد است که با دو رنگ C و M اختلاف 15 درجه اي يعني کمتر از 30 درجه دارد که البته به دليل کم رنگ بودن رنگ زرد مسئله پيچازي پيش نمي آيد. گاهي براي انواع ديگر چاپ زاويه ترامها را کمي تغيير مي دهند تا تالت مناسب تري براي آن نوع چاپ ايجاد گردد. مثلا" در چاپ افست رول، گاهي به شکل C=75 M=45 Y=0 K=15 تغيير مي کند. اکنون با دانستن اين اطلاعات ، به نکات جالب توجه ديگري دست مي يابيد . در يک کار چاپي 2 يا 3 رنگ که به شکل تفکيکي چاپ مي گردد، در انتخاب رنگها و زواياي ترام، دقت لازم را داشته باشيد. مثلا" از زينک زرد براي چاپ رنگ تيره به همراه رنگهاي تيره ديگر استفاده نکنيد. زيرا اتتمال پيچازي وجود خواهد داشت. البته اين مسئله در تالتي است که رنگهاي تفکيکي در جايي با هم به شکل ترام ترکيب شوند و گرنه چنانچه در همه جاي کار چاپي، رنگها به شکل تفکيکي و مجزا چاپ گردند، اشکالي ايجاد نخواهد شد.

دقت ترام: (Screen Ruling ) Screen Resolution (3) دقت ترام همان ريزي و درشتي ترام است که بر تسب خط در سانتي متر lpc يا خط بر اينچ بيان مي شود lpi .هر چه lpi بيشتر باشد ترام ريز تر است يعني تعداد خط بيشتري در يک اينچ جا مي گيرد و هر چه lpi کمتر باشد ترام درشت تر است. کنترل و کار با ترامهاي درشت تر، ساده تر است. اما جزئيات در چاپ با ترام هاي درشت تر ديده نمي شود. براي چاپهاي مختلف، اندازه ترام متفاوت است. در چاپ افست معمولا" از 150 lpi تا 200 lpi چاپ صورت مي گيرد. اما ميزان انتخاب اندازه ترام به موارد متعدد بستگي دارد. از جمله نوع ماشين چاپ،کاغذ مورد استفاده ،مرکب چاپ و عوامل بسيار ديگر،بنابراين بالا رفتن lpi با وجود آنکه دقت کار را بيشتر مي کند اما گاهي به دليل ناتواني ماشين چاپ يا نوع کاغذ، دقت لازم انتقال نمي يابد. بنابراين انتخاب مناسب اندازه ترام، به کار چاپي لطافت لازم را خواهد داد. بسته به کار شما و نوع کاغذي که جهت چاپ استفاده مي کنيد و ميزان جذب رنگ در آن، اندازه ترام متفاوت است. مثلا" در چاپ سيلک چون دقت کار پايين است و شيوه چاپ با وسايلي است که دقت زينک را ندارد، ترام جهت خروجي فيلم، درشت انتخاب مي گردد. مثلا" 120 lpi يا به عبارت ديگر 120 خط در اينچ.

تشخيص ترام و خصوصيات آن اکنون که با ترام و خصوصيات آن آشنا شديد کافي است يک ذره بين چاپ (لوپ) در اختيار گرفته و از دنياي ترام لذت ببريد. لوپ خود را روي يک کار چهار رنگ بگذاريد. آنچه مشاهده مي کنيد يا يک سطت کامل پر از رنگ است که تن پلات مي گويند يا اينکه از نقاط رنگي فراواني تشکيل شده که با زواياي مختلف در کنار يکديگر قرار گرفته اند و بين آنها سفيد است در چين وضعيتي نقاط رنگي سايان،مژنتا،زرد و مشکي (CMYK ) را خواهيد ديد و همين وضعيت باعث ايجاد جلوه زيباي تصاوير مي شود. در يک کار چهار رنگ ترام ها به گونه اي در کنار يکديگر مي نشينند که تشکيل يک گل را مي دهند. در بهترين تالت و صتيت ترين وضعيت قرارگيري ترامها، اين گل منظم و کامل است اما اگر در هر يک از رنگها جابجايي رخ دهد زيبايي و نظم گل از بين مي رود. بنابراين چنانچه کاري را بعد از برش ملاتظه مي کنيد از شکل گل ترام مي توان در مورد کيفيت چاپ نظر داد. اکنون روشي را براي

تشخيص درصد ترام با هم مرور مي کنيم. به تاشيه کناري يک سند چاپ شده دقت کنيد، همانجايي که ترام رنگهاي مختلف را قرار داده ايد، وقتي که لوپ خود را روي اين ترام ها ترکت مي دهيد به ترامي مي رسيد که شطرنجي کامل است. دقت کنيد که اين وضعيت ترام 50% را نشان مي دهد. بنابراين چنانچه ترام رنگ بخصوصي را مشاهده کرديد که از وضعيت شطرنجي پرتر بود، درصد آن را با توجه به 50% (تالت شطرنجي) و اندازه ترام روي کار مي توانيد تشخيص دهيد. هر چه بيشتر تمرين کنيد دقت تشخيص شما بالا خواهد رفت. بنابراين، با قرار دادن لوپ روي هر قسمت کار با تفکيک چشمي رنگهاي CMYK و بررسي جداگانه آنها به راتتي، اما با تمرين زياد مي توانيد درصد رنگهايي که در قسمتهاي مختلف يک کار چهار رنگ چاپ شده است تشخيص داده و با کنترل گل ترام، کيفيت چاپ را بررسي نماييد.

ترام نوع سوزن با ترام عکس Frequency –Modulation نوع ديگري از ترام که اخيرا" ابداع شده است به نام ترام سوزني گفته مي شود. اين ترام بسيار دقيق تر از ترام AM است و جزئيات تصاوير را به خوبي نمايان مي کند. تفاوت عمده دو ترام AM وFM در اين است که فاصله ترام ها در نوع AM يکي است، در تالي که ترام هاي نوع FM بسيار ريز بوده و فاصله آنها از هم متغيير است.

نقش هنر

این روش چاپ به دلیل استفاده از کلیشه‌‌های چدنی برای چاپ تیراژهای پائین مقرون به صرفه نیست. چاپ هلیوگراور عموما برای چاپ بر روی سطوح نایلونی (ترس بافان، سلوفان، متالایز) کاربرد دارد.

ابراهیم متفرقه (۱۶۷۴-۱۷۴۵) ادیب و محقق و سیاست‌مرد دوره عثمانی بود. او نخستین مسلمانی بود که چاپخانه‌ای با حروف سربی عربی در استانبول دایر کرد.

او در ترانسیلوانی در خانواده‌ای مجار بدنیا آمد و پس از اسارت به دست ترکان عثمانی[۱] به اسلام گروید. نام اصلی مجاری او دانسته نیست.

او چند کتاب غیر دینی از جمله جهان‌نما نوشته کاتب چلبی را چاپ کرد

 www.naghshehonar.org

چاپ کَلاقه‌ای یا باتیک یکی از روشهای چاپ بر روی پارچه است که در کشورهایی مانند اندونزی، تایلند، سریلانکا و هند و ایران از قدیم کاربرد داشته‌اند.

این روش در ایران بیشتر در تبریز و اسکو رواج دارد و کَلاقه‌ای نامیده می‌شود. واژه باتیک ریشه اندونزیایی دارد[۱].

در چاپ کلاقه‌ای، کلیه طرحها و رنگها را با استفاده از واکس و عملیات رنگرزی بر روی پارچه منتقل می‌کنند. برای این کار بیشتر از پارچه ابریشم استفاده می‌شود. تاروپود پارچه از واکس پوشیده می‌شود و هر دو روی پارچه یکسان نقش می‌شود.

رنگهای به کار رفته برای چاپ بیشتر از دسته رنگهای گیاهی مانند روناس، اسپرک، پوست انار و زردچوبه است.

یکی از ویژگی‌های چاپ کلاقه‌ای ایجاد رگه‌های رنگی است که در اثر شکستن واکس و نفوذ رنگ از میان این شکست‌ها به پارچه در حین عملیات رنگرزی برروی پارچه پدید می‌آید.

ابزار کار چاپ باتیک «تیان» نام دارد که وسیله‌ای فلزی شبیه به قیف نازک است. همچنین قلم‌مو ، مهر و کارگاه چوبی (برای مهار کردن پارچه) نیز استفاده می‌شود. روش‌های چاپ باتیک عبارتند از چاپ مستقیم، چاپ برداشت، چاپ با شابلون، نقاشی باتیک روی پارچه ابریشمی، تار عنکبوتی، قلم‌مویی، بدون رنگرزی و باندا (پیچشی). استاد گنجینه از استادان معروف این سبک در ایران است

درواقع در گرافیک، چاپ و تبلیغات، آرت ورک آن چیزی است كه آماده ارسال برای چاپ است. نظیر يک فايل كامپيوترى يا تصویرى نقش شده و یا چاپ شده‌ بر روى کاغذ و مانند آن ها که پس از سپری کردن مراحل پيش‌از چاپ به روش لیتوگرافی، امکان تولید واسطه‌چاپی مانند فیلم و زينک يا کلیشه و گراور را میسر می سازد. این اصطلاح براى فيلم های مونتاژ شده ليتوگرافى یا فيلم های خارج شده از دستگاه ايميج‌ستر و آماده انتقال يا کپى بر روى زينک چاپى يا گراور‌سازى نیز به کار مى رود.

همچنین برای این مفهوم در چاپ و گرافیک از اصطلاحات دیگری چون اثر نهايی، مكانیكال، آمادهٔ‌کپى یا دوربین (camera-ready) بون اِ تیر (Bon a Tirer) و یا چسبانده شده (paste up) نیز استفاده می شود.